Het sacrament van de ziekenzalving

In het Evangelie zien we hoe Jezus ontroerd werd door het lijden en het verdriet van de mensen. Ook zelf heeft Hij lijden en angst gekend. Daarom is het sacrament van de ziekenzalving het sacrament van Jezus' nabijheid in het lijden, het verdriet en de angst van mensen. In de zalving met olie wordt zijn kracht en liefde in dit lijden binnengebracht en wordt dit lijden geplaatst in het perspectief van zijn overwinning op lijden en dood.

Veel mensen zien de ziekenzalving nog steeds als het 'laatste sacrament' en stellen het ontvangen ervan daarom zo lang mogelijk uit: tot het laatste moment, als het stervensuur heel dichtbij is. Ze zien het dan als het 'laatste Oliesel', als het sacrament van degenen die in het uiterste levensgevaar verkeren. Maar de ziekenzalving is niet de laatste dienst, die wij als geloofsgemeenschap aan onze medemens geven. Het Sacrament der zieken wil een mens juist helpen, troosten en sterken in een periode van ziekte of wanneer de ouderdom tot een last wordt. Je kunt daarom beter spreken van het sacrament van bemoediging voor zieken en ouderen.

In de ziekenzalving ontvangt de zieke de genade van de heilige Geest. De inhoud van het sacrament vinden we verwoord in de Brief van Jakobus:“Is iemand van u ziek? Laat hij de oudsten van de gemeente roepen; zij moeten een gebed over hem uitspreken en hem zalven met olie in naam van de Heer. En het gelovige gebed zal de zieke redden en de Heer zal hem oprichten” (Jak. 5,14-15). Zo kan een mens ook in zijn ziekte of zwakte overeind blijven.

Wilt u zelf, of voor iemand anders, de ziekenzalving aanvragen, neemt u dan rechtstreeks contact op met de pastoor, of met het secretariaat.

Natuurlijk zijn er ook nog andere mogelijkheden om als gelovigen de zieke medemens nabij te zijn. Hierbij kun je bijvoorbeeld denken aan het brengen van de H. Communie en verder aan een schriftlezing, een gedicht, een gebed, een tientje van de rozenkrans, een kruisje op het voorhoofd. Het gaat immers om een gemeenschappelijke zorg van ons allen; van de geloofsgemeenschap. Zo mogen zieken en stervenden zich gesterkt en geborgen weten door een gemeenschap van liefde.

We proberen ook twee keer per jaar een gezamenlijke eucharistieviering met de ziekenzalving te organiseren: één keer in het voorjaar en op “zonnebloemzondag” in september. In een gezamenlijke viering, binnen de eigen parochiegemeenschap en eventueel samen met de eigen dierbaren ervaart men des te sterker de kracht en de verbondenheid als gelovigen met elkaar in Christus. Samen vormen wij het Lichaam van Christus. We nodigen belangstellenden graag uit om hierbij aanwezig te zijn.

Geeft u s.v.p. de namen van onze zieken, thuis of in het ziekenhuis, ook door aan het parochiesecretariaat, zodat wij een bezoekje kunnen regelen.